دروغگویی درباره زندانیان سیاسی برای بدنام کردن آنها/ قسمت اول: نرگس محمدی
انتشار تصاویر نرگس محمدی، سخنگو و نایبرئیس کانون مدافعان حقوق بشر و زندانی سیاسی سابق، پس از آزادی از زندان، دستمایه دور تازهای از انتشار دیساینفورمیشن علیه زندانیان سیاسی شد.
شهروندان دیجیتال حامی جمهوری اسلامی، با انتشار تصویر نرگس محمدی، با توسل به لودگی افزایش وزن او را مورد تمسخر قرار دادند.
خبرگزاری فارس از جمله خبرگزاریهایی بود که با انتشار مطلبی در این زمینه ادعاهای آنها را تکرار کرد.
آنها نوشتند که در طی زندان به نرگس محمدی خوش گذشته و ادعاهای او در مورد شکنجه و بیماری دروغ بوده است. آنها به نرگس محمدی توهین کرده و او را شیاد و شارلاتان خواندند. و در این زمینه عکسها و ویدیوهایی از حضور او در مطب پزشک و بیمارستان را منتشر کردند.
نرگس محمدی، در خردادماه ۸۹ بازداشت و تا تیرماه همان سال در بند ۲۰۹ در سلول انفرادی بود. او سپس با تودیع وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.
در سال ۹۰ هم به ۱۱ سال حبس محکوم شد که این حکم در دادگاه تجدیدنظر به ۶ سال کاهش یافت.
در اردیبهشت ۱۳۹۱ بار دیگر بازداشت شد. در تیر ماه ۹۱، به دلیل بیماری فلج عضلانی در اثر استرس زیاد، در دستشویی زندان زنجان به زمین خورد.
او که به علت این بیماری روزانه یازده قرص میخورد، در نامهای به دادستان تهران نوشت، که در بخشی از آن آمده بود: «پس از بازداشت اخیرم این تعداد قرص هم بیماریام را کنترل نمیکند و شدت پیدا کرده است. اکنون من در میان بیش از ۵۰ زن قاتل، محکومان به اعدام (موادمخدر) و جرائم فساد اخلاقی با بیماریهای خطرناک و حتی زنان غیرمتعادل (به لحاظ روانی) هستم که از زمانی که وارد بند شدهام تاکنون جز اضطراب، ناآرامی و ترس که لحظه به لحظه موجب تشدید بیماریام میشوند، چیزی ندیدهام. واردکردن چنین استرسهایی به من معادل خوراندن جامهای زهرکشندهای است که لحظه به لحظه به از بین رفتن من کمک میکند.»
بر اساس تشخیص پزشکان اضطراب به تشدید بیماری نرگس میانجامید، او مدتی بعد آزاد شد ولی در اردیبهشت ماه سال ۹۳ مجددا بازداشت و برای او پرونده جدیدی تشکیل شد. بابت اتهامات در پرونده اخیر به ۱۶ سال حبس دیگر محکوم شد. با مهاجرت فرزندانش به فرانسه و نزد پدرشان، امکان ملاقات و تماس با آنها را مدتها از دست داد. تا اینکه پس از اعتصاب غذا و تلاش فراوان این امکان را پیدا کرد که هفتهای یک بار با فرزندانش تماس تلفنی داشته باشد، که این تماس هم هر از چندی قطع میشد.
او علاوه بر آنکه از آمبولی ریه رنج میبرد، در زندان به بیماری فلج عضلانی نیز مبتلا شد، در سال ۱۳۹۶ به دلیل خونریزی رحم، تحت جراحی قرار گرفت، اما پیش از تکمیلشدن دوره درمان دوباره روانه زندان شد، و سپس بر اثر نرسیدن آنتیبیوتیک، دچار عفونت رحم شد.
نرگس محمدی در دیماه ۹۸ به دنبال تحصن اعتراضی، با ضرب و شتم به زندان زنجان تبعید شد و در آنجا کنار زندانیان جرایم خطرناک نگهداری شده و مورد تهدید آنها قرار گرفت.
در پی شیوع کرونا در ایران و بالتبع در زندانها، نرگس محمدی و یازده زن دیگر از همبندیهای او مشکوک به ابتلا به کرونا شدند. او خواستار رسیدگی پزشکی شد. همسر و فرزندانش ابراز نگرانی کردند و موجی در توییتر شکل گرفت. حکومت، ویدیویی کوتاه از ویزیتشدن نرگس توسط پزشک منتشر کرد و مدعی شد که حال او خوب است. ویدیویی که واضح بود تقطیع شده است.
نرگس محمدی همچنان که در طی سالهای زندانیاش با نامههای متعدد نسبت به مسائل روز از جمله تضییع حقوق زندانیان واکنش نشان میداد، در مورد این فیلم هم طی نامهای ماجرا را شرح داد.
او همچنین در نخستین مصاحبه خود پس از آزادی از زندان با رسانه ایرانوایر در مورد جریان ابتلا به کرونا و ویزیت شدن توسط پزشک و انتشار ویدیوی تقطیع شده توضیح داده است.
او طی سالهای حبس همچنان قرصهای ضدافسردگی و ضداضطراب استفاده میکرد.
افزایش وزن یکی از عوارض مصرف داروهای ضد اضطراب و افسردگی است.
اینکه یک زندانی با بیماریهای خاص، دچار افزایش وزن شود، نافی شکنجهشدن و آزاردیدن او نیست. ضمن آنکه شکنجه زندانیان اغلب در طی دوران بازجویی و نگهداری در سلول انفرادی اتفاق میافتد و پس از انتقال زندانیان به بند عمومی آنها نهایت تلاش خود را برای برای حفظ روحیه خود انجام میدهند. نرگس محمدی در مصاحبه با ایرانوایر گفته است که او در طی زندان به آراستگیاش اهمیت میداده و در کنار مبارزه همواره تلاش میکرد تا زنانگی و مادرانگیاش را حفظ کند. او همچنین بیان کرد که یکی از اتهامهای او راهاندازی مراسم رقص در زندان اوین بوده است وایستادن بر سر آرمان تناقضی با اهمیت به روحیه و زندگی ندارد.
نرگس محمدی در کنار ناهید شیربیشه، مادر پویا بختیاری، اول آبانماه ۱۳۹۹
رسانهها و شهروندان دیجیتال حامی جمهوری اسلامی، با تمسخر ظاهر نرگس محمدی، تلاش کردند تا رنجهایی که او و سایر زندانیان در طی دوران حبس در زندانهای جمهوری اسلامی بردهاند را دروغ جلوه دهند و تلاشهای فعالان مدنی را بیاعتبار کنند. آنها ابتدا نرگس محمدی را تمسخر کردند، آنگاه موضوع را به سایر زندانیان سالهای دور و نزدیک تعمیم دادند.در گزارشهای بعدی به بررسی سایر موارد تحریف واقعیت درباره زندانیان سیاسی خواهیم پرداخت.
در این گزارش به صورت بسیار مختصر به سوابق بیماری و آنچه بر نرگس محمدی گذشت پرداختهایم. برای دستیابی به اطلاعات تفصیلی درباره نرگس محمدی، فعالیتها و نامههایش در وبسایت کانون مدافعان حقوق بشر، وبسایت کمپین بینالمللی حقوق بشر و هرانا میتوانید بیشتر بخوانید.